4.27.2020

I am an Architect (Part 2)


I am an Architect (Part 1)


Το τραγούδι λέει: "Είμαι Αρχιτέκτονας"
Υπάρχουν μεγάλες αλήθειες σε λίγους στίχους, που αντανακλούν το τι κάνει ένας αρχιτέκτονας. Αντανακλούν τις αγωνίες, τις δυνατότητες, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετοπίζουμε καθημερινά. Ένα μικρό δείγμα...

  "...Μετατρέπουμε έναν κενό χώρο σε έναν κόσμο με δυνατότητες.
Διατηρούμε την ιδιωτική ζωή και την ηρεμία,
Αποφοιτούμε από από το σχολείο και κάνουμε αγώνα για να αλλάξουν τον κόσμο,
Αλλά είμαι κολλημένος στο σχεδιασμό "θρόνων" με έναν δεξιόστροφο στροβιλισμό.

Είμαστε αρχιτέκτονες, με δημιουργική φλόγα,
Επανασχεδιάζουμε τον κόσμο από τα κτίρια έως τις καρέκλες,
Είναι μια καθημερινή ρουτίνα, αλλά αγαπάμε αυτό που κάνουμε,
Μια ικανοποιητική δουλειά που σας δίνει μια καλύτερη προοπτική...."

Τι διαφορά έχει ο Αρχιτέκτονας από τις άλλες ιδικότητες.

Πολλές φορές έχετε αναρωτηθεί τι διαφορά έχει ο Αρχιτέκτονας από τους άλλους μηχανικούς; Έχετε ρωτήσει φίλους και γνωστούς εάν είναι ο αρχιτέκτονας μηχανικός; 


Πράγματι, στην Ελλάδα η διάκριση των επαγγελμάτων και των επαγγελματικών ρόλων είναι έννοια που ακούγεται πως υπάρχει, αλλά παραμένει ένα γεγονός στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας.

Θα σας μεταφέρω τι μου είχε δώσει κάποτε ως απάντηση, στα παραπάνω ερωτήματα, ένας φίλος αρχιτέκτονας, μεγαλύτερος σε ηλικία. Μου είχε πει: «Η σχέση ενός αρχιτέκτονα και ενός πολιτικού μηχανικού, είναι όπως η σχέση του ποιητή και του απαγγέλλοντα». 


Και οι δύο είναι πολύ σημαντικοί για ένα έργο. Σημαντικότατος ο ποιητής που καταθέτει τη φαντασία και την ψυχή του καθώς γράφει το ποίημα, αλλά επίσης πολύ σημαντική η συνεισφορά και ο ρόλος του απαγγέλλοντα. Η σωστή και άρτια απαγγελία, με το σωστό ρυθμό, τις σωστές αναπνοές και το σωστό στόμφο, αναβαθμίζει το ίδιο το ποίημα και του δίνει δυναμική, οντότητα και αξία. Βέβαια, χωρίς τον αρχικό πνευματικό μόχθο και την εργασία του πρώτου, δεν θα υπήρχε πεδίο δόξας λαμπρό για τον δεύτερο.

Τότε γιατί κάποιος να μην απευθυνθεί κατευθείαν σε έναν άλλο μηχανικό, που να τα κάνει όλα, και όχι απαραίτητα να απευθυνθεί σε αρχιτέκτονα; 


Η απάντηση κατ’ εμένα είναι απλή.

Η αρχιτεκτονική επιστήμη από τη φύση της συνθέτει τις επιμέρους γνώσεις από τις καλές τέχνες, τις ανθρωπιστικές επιστήμες και τις επιστήμες μηχανικών, που ασχολούνται με τη μελέτη, σχεδίαση, έρευνα, ανάπτυξη, εφαρμογή, κατασκευή, συντήρηση και βελτίωση δομών, υποδομών, εγκαταστάσεων, συστημάτων. Παράλληλα επικαλύπτεται με συγγενείς αλλά διακριτούς επιστημονικούς κλάδους.

Ο αρχιτέκτονας, λοιπόν, είναι εκείνος ο επιστήμονας που έχει στο DNA του το μικρόβιο της συνεργασίας, διότι και η επιστήμη που υπηρετεί είναι συνθετική. Είναι εκείνος που μπορεί να συνεργαστεί και να οργανώσει τις λοιπές επιστήμες για την ολοκλήρωση του έργου. 


Ταυτόχρονα, ο καθένας μηχανικός οφείλει να κάνει αυτό που έχει διδαχτεί, αυτό που γνωρίζει καλύτερα και αυτό που αγαπάει περισσότερο. 


Τότε και μόνο, ένα οικοδομικό αποτέλεσμα θα είναι άρτιο και ολοκληρωμένο και αυτό θα οφείλετε στη συμμετοχή και στη συνεργασία όλων των ειδικοτήτων των μηχανικών. Ο κάθε ένας οφείλει να ασχοληθεί στον τομέα ειδίκευσης του, προς όφελος της αισθητικής, της λειτουργικότητας, της σταθερότητας, της οικονομίας της κατασκευής.

Αλλά, επειδή το όνειρο της συνεργασίας παραμένει θερινής νυκτός, μήπως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη παιδείας στη συνεργασία; Μήπως βιώνουμε τη μοναχικότητα και την εσωστρέφεια της εποχής μας;



Η αρχιτεκτονική του σκυλόσπιτου.

Το σκυλόσπιτο είναι και αυτό ένα σπίτι, μια κατοικία. Είναι ο χώρος που μένουν οι μικροί μας φίλοι. Πρέπει και αυτό, όπως τα "ανθρωπόσπιτα", να πληρεί κάποιες προδιαγραφές, κατασκευαστικές, "σκυλομετρικές", άνεσης, μόνωσης και ασφάλειας.

Βασικές αρχές της αρχιτεκτονικής όπως η λειτουργία, η μορφή και η κατασκευή βρίσκουν χώρο και σε μικροκατασκευές, όπως το σκυλόσπιτο.

Το βασικό υλικό κατασκευής πρέπει να είναι το ξύλο για τον απλό λόγο πως είναι κακός αγωγός της θερμότητας και δυσκολεύεται η υπερθέρμανση του εσωτερικού χώρου. Πόσο λάθος είναι να βάζουμε τους φίλους μας σε πλαστικά μικρά κουτιά. Ας σκεφτούμε εάν κάποιος άνθρωπος θα μπορούσε να ζήσει σε αντίστοιχο χώρο.

"Σκυλομετρία", ποιο είναι η σωστό μέγεθος
της φωλιάς- σπιτιού.

Πρέπει να δώσουμε έμφαση στη "σκυλομετρία", δηλαδή στο μέγεθος του σκύλου- κάτοικου. Το σπίτι δεν θα πρέπει να είναι ούτε πολύ μεγαλύτερο, ούτε μικρότερο από εκείνον. Στην πρώτη περίπτωση διότι χάνεται η ζεστασιά από το σώμα του σκύλου και στη δεύτερη περίπτωση διότι δεν έχει χώρο να ελιχθεί, να γυρίσει, να ξαπλώσει. 

Επίπεδο δώμα



Στη λειτουργία υπάρχουν αντικρουόμενες φωτογραφίες και προτάσεις. Τα περισσότερα σκυλόσπιτα έχουν στέγες, δεν ξέρω το γιατί. Άλλοι πάλι υποστηρίζουν πως στους σκύλους αρέσει το belle vedere, τους αρέσει να σκαρφαλώνουν στο δώμα και να ξεκουράζονται, με συνέπεια να είναι προτιμότερη η επίπεδη στέγη.

Όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε το βασικό χαρακτηριστικό των ζώων, το ένστικτο. Με το ένστικτο οικειοποιούνται ένα χώρο, με το ένστικτο τον δέχονται ή τον απορρίπτουν.





Το μεγάλο πάρτι, όμως, ξεκινάει με τη μορφή που τα "αφεντικά" προτιμούν για τα σπίτια μινιατούρες. Ο κάθε ένας βγάζει τα πωθημένα του, εκφράζει τη φιλοσοφία του και την αισθητική του. 

Για τη μορφή ας μιλήσουν, καλύτερα, οι φωτογραφίες, διότι μια φωτογραφία είναι καλύτερη από χίλιες λέξεις.









Ίσως είναι λίγο υπερβολικά όλα αυτά. Ίσως οι τετράποδοι φίλοι μας να μην χρειάζονται διώροφο σπίτι, ούτε ιδιωτική αυλή, ούτε πισίνα.

Σίγουρα χρειάζονται φροντίδα και αγάπη.

Ας θυμόμαστε πως η απλότητα μας οδηγεί στο καλύτερο αποτέλεσμα.

-----------------------------

Οι φωτογραφίες είναι αλιευμένες από το διαδίκτυο.